Studenti navode da se rušenje porodičnih kuća, ugostiteljskih objekata i oduzimanje stanova u vlasništvu Srba na području Gazivoda i Obilića ne može posmatrati kao niz pojedinačnih slučajeva, već kao deo, kako tvrde, dugotrajnog procesa potiskivanja srpske zajednice i urušavanja prisustva Srbije na Kosovu.
„Rušenje porodičnih kuća, ugostiteljskih objekata i oduzimanje stanova u vlasništvu Srba na području Gazivoda i Obilića još jednom potvrđuju da se politika pritisaka prema srpskom narodu sprovodi kontinuirano i bez ikakvog poštovanja osnovnih ljudskih i imovinskih prava.“
Pod „oduzimanjem stanova“ u Obiliću studenti aludiraju na slučaj iz maja ove godine, kada je Opština Obilić naložila iseljenje četiri srpske porodice iz dve stambene zgrade, uz obrazloženje da su objekti u vlasništvu opštine, dok su stanari tvrdili da u njima žive decenijama i da imaju dokumentaciju o pravu korišćenja.
Posebno ističu značaj Gazivoda, ocenjujući da je reč o prostoru od strateškog značaja.
„Posebnu težinu ovim događajima daje činjenica da je reč o području od izuzetnog strateškog značaja, na kome se nalazi jezero Gazivode, jedan od najvažnijih vodnih resursa Republike Srbije.“
U nastavku saopštenja kritikuju politiku Beograda prema Kosovu, navodeći da su građanima godinama obećavani zaštita i očuvanje državnih interesa, dok se, kako tvrde, stanje na terenu razvijalo u suprotnom smeru.
„Godinama su građani Srbije slušali obećanja da od Kosova i Metohije neće biti odustajanja. Istovremeno, kroz Briselski sporazum, Ohridski sporazum i niz drugih političkih dogovora, država Srbija se postepeno povlačila sa prostora svoje južne pokrajine.“
Studenti ocenjuju da je dodatno pogoršanje položaja Srba usledilo nakon događaja u Banjskoj.
„Događaji u Banjskoj predstavljali su prelomni trenutak nakon kojeg je položaj srpskog naroda na Kosovu i Metohiji dodatno otežan.“
Istovremeno poručuju da se pitanje Srba na Kosovu ne sme posmatrati kroz političke podele.
„Srbe na Kosovu i Metohiji ne smemo posmatrati kroz prizmu političkih ili ideoloških podela. Njihov položaj mora biti pitanje nacionalne odgovornosti i solidarnosti, a ne političkih razlika.“
Osvrnuli su se i na reakciju državnog vrha nakon rušenja hotela „Jezero“, navodeći da su se, dok su porodice na severu Kosova ostajale bez svoje imovine, u Beogradu održavale političke manifestacije.
„Dok je javnost gledala suze još jednog Srbina koji je ostao bez svoje imovine, predstavnici vlasti u Beogradu slavili su uz trubače i gozbu.“
Saopštenje završavaju porukom podrške Srbima na Kosovu, ali i oštrom ocenom upućenom državnom vrhu.
„Naša podrška ostaje uz srpski narod na Kosovu i Metohiji“, kao i „ovolika izdaja ostaće zapisana u istoriji. Pamtiće generacije izdajnike svoje nacije.“
Reakcija Studenata u blokadi usledila je dan nakon rušenja hotela „Jezero“ na Gazivodama, koje su sproveli radnici Javnog preduzeća „Ibar-Lepenac“ uz asistenciju Kosovske policije. Rušenje je izazvalo niz reakcija vlasnika objekta, organizacija civilnog društva, političkih aktera i zvaničnika u Beogradu i Prištini, dok su kosovske vlasti saopštile da je do sada na području Gazivoda uklonjeno ukupno 17 objekata.
Saopštenje Studenata u blokadi:
„NE DAM GAZIVODE“
Naša podrška ostaje uz srpski narod na Kosovu i Metohiji, jer njihova borba nije samo borba za domove i imovinu, već i za očuvanje ustavnog poretka Republike Srbije, istorijskog kontinuiteta i nacionalnog identiteta.
Ovonedeljna protivpravna rušenja na području jezera Gazivode nisu izolovan incident, već nastavak višegodišnjeg procesa sistematskog potiskivanja srpskog naroda i urušavanja državnog prisustva Republike Srbije na prostoru Autonomne Pokrajine Kosovo i Metohija.
Rušenje porodičnih kuća, ugostiteljskih objekata i oduzimanje stanova u vlasništvu Srba na području Gazivoda i Obilića još jednom potvrđuju da se politika pritisaka prema srpskom narodu sprovodi kontinuirano i bez ikakvog poštovanja osnovnih ljudskih i imovinskih prava.
Posebnu težinu ovim događajima daje činjenica da je reč o području od izuzetnog strateškog značaja, na kome se nalazi jezero Gazivode, jedan od najvažnijih vodnih resursa Republike Srbije.
Godinama su građani Srbije slušali obećanja da od Kosova i Metohije neće biti odustajanja. Istovremeno, kroz Briselski sporazum, Ohridski sporazum i niz drugih političkih dogovora, država Srbija se postepeno povlačila sa prostora svoje južne pokrajine, dok su takozvane prištinske institucije jačale svoj položaj i preuzimale nadležnosti koje su decenijama bile u nadležnosti države Srbije.
Posledice takve politike danas više nisu predmet političkih tumačenja, već svakodnevna stvarnost srpskog naroda.
Događaji u Banjskoj predstavljali su prelomni trenutak nakon kojeg je položaj srpskog naroda na Kosovu i Metohiji dodatno otežan.
Političke i međunarodne posledice tog događaja stvorile su okolnosti u kojima su jednostrani potezi Prištine postali učestaliji, dok je prostor za efikasniju reakciju države Srbije istovremeno značajno sužen.
Srbe na Kosovu i Metohiji ne smemo posmatrati kroz prizmu političkih ili ideoloških podela. Mnoge porodice opstaju u izuzetno teškim okolnostima, izložene svakodnevnim pritiscima i egzistencijalnoj neizvesnosti. Njihov položaj mora biti pitanje nacionalne odgovornosti i solidarnosti, a ne političkih razlika.
Dok je javnost juče gledala suze još jednog Srbina koji je ostao bez svoje imovine, predstavnici vlasti u Beogradu slavili su uz trubače i gozbu. Takav odnos pokazuje potpunu ravnodušnost prema stradanju sopstvenog naroda i potvrđuje da je očuvanje vlasti postalo važnije od zaštite nacionalnih i državnih interesa.
Naša podrška ostaje uz srpski narod na Kosovu i Metohiji, koji uprkos svakodnevnim pritiscima ostaje na svojim vekovnim ognjištima i čuva ono što predstavlja ne samo deo teritorije Republike Srbije, već i temelj njenog ustavnog poretka, istorijskog kontinuiteta i nacionalnog identiteta.
Ovolika izdaja ostaće zapisana u istoriji.
Pamtiće generacije izdajnike svoje nacije.
