Sveti Dimitrije Solunski živeo je u trećem i početkom četvrtog veka u Solunu. Poticao je iz ugledne porodice, a nakon smrti svog oca postavljen je za solunskog vojvodu. Prema hrišćanskom predanju, uprkos carskom naređenju da progoni hrišćane, Dimitrije je javno ispovedao hrišćansku veru i propovedao Hristovo učenje.
Zbog toga je dospeo u tamnicu, gde je, po naređenju rimskog cara Maksimijana, pogubljen probadanjem kopljima. Nakon njegove smrti, prema crkvenom predanju, iz njegovih moštiju poteklo je miro, zbog čega je dobio naziv Mirotočivi.
Sveti Dimitrije smatra se zaštitnikom Soluna, a njegovo poštovanje posebno je rasprostranjeno među pravoslavnim Grcima, Rusima i Srbima.
Mnogi hramovi posvećeni su ovom svetitelju, među kojima su i crkva u Pećkoj patrijaršiji i kapela u manastiru Visoki Dečani.
Mitrovdan se takođe proslavlja i kao hramovna i gradska slava u Kosovskoj Mitrovici.
Mitrovdan se obeležava 8. novembra po gregorijanskom, odnosno 26. oktobra po julijanskom kalendaru. U crkvenom kalendaru ovaj praznik je označen crvenim slovom, a ove godine pada u nedelju.
U srpskom narodu Mitrovdan je jedna od najčešćih krsnih slava. Za ovaj praznik vezuje se i završetak jesenjih poljskih radova i početak zimskog perioda, dok je u narodnoj tradiciji poznata izreka „Mitrovdanak – hajdučki rastanak, Đurđevdanak – hajdučki sastanak“.