Njegov dugogodišnji rad u šahu i način njegovog delovanja učinio je to da dugo godina bude jedno od najpoznatijih i najčešće pominjanih imena u jugoslovenskom i srpskom šahu.
Bjelica je posebno postao poznat putujući po najpoznatijim svetskim šahovskim turnirima sedamdesetih i osamdesetih godina prošlog veka, kada je uradio intervjue sa gotovo svim najpoznatijim ličnostima iz sveta šaha tog vremena.
Za javnost su posebno intrigantni ostali njegovi odnosi sa Bobijem Fišerom, iz kojih je nastala poznata knjiga „Moj prijatelj Bobi Fišer“, preneo je savez.
Veliku ulogu Dimitrije Bjelica odigrao je u osnivanju i održavanju tada čuvenih super-turnira u Bugojnu, na kojima su učestvovali mnogi poznati svetski, ali i najbolji jugoslovenski šahisti toga doba. U saradnji sa svojim višedecenijskim prijateljem, proslavljenim šampionom Anatolijem Karpovom, napisao je niz knjiga, ali i organizovao seriju Dečjih olimpijada.
„Ne skrivajući potrebu da na poseban način uvek bude deo šahovskih razgovora, smisao za humor nije ga napuštala čak ni posle životne tragedije koja mu se desila, kada je preminula njegova kćerka Isidora. Umeo je da nazove kancelariju Saveza ili nekog od službenika, izmeni glas i onako ljutito pita: „Šta radite vi u savezu? Zar ne znate da je preminuo čuveni Dimitrije Bjelica. Na žalost, vest koja je ovog jutra došla o njegovoj smrti, bila je tačna“, piše Šahovski savez.
Vreme i mesto sahrane biće naknadno objavljeni.
