Prema navodima iz saopštenja, ovakav istup ne može se posmatrati kao polemisanje o urbanističkom uređenju, već kao direktan poziv na uništavanje verskog objekta. Eparhija poručuje da je reč o teškom obliku govora mržnje i podsticanju netrpeljivosti prema Srpskoj pravoslavnoj crkvi i njenom nasleđu na Kosovu i Metohiji.
U tekstu se podseća da je Hram Hrista Spasa, čija je izgradnja započeta devedesetih godina, nakon 1999. godine postao jedan od najnapadanijih verskih objekata u regionu. Neposredno posle sukoba pokušan je pokušaj rušenja eksplozivom, a potom je hram više puta paljen, skrnavljen, oblepljivan grafitima i korišćen kao mesto za neprimerene sadržaje. Eparhija navodi da su bogosluženja neretko bila onemogućavana, te da je sveštenstvu i vernicima više puta bilo uskraćeno osnovno pravo na slobodno vršenje verskih obreda.
Kako se ističe, u zvaničnim katastarskim i zemljišnim evidencijama hram i prostor na kom se nalazi upisani su kao vlasništvo Srpske pravoslavne crkve. Eparhija podseća da ne postoji pravosnažna sudska odluka kojom bi se osporila imovinska prava SPC, niti odluka kojom bi se hram proglasio nelegalnim objektom. Zbog toga se, kako stoji u saopštenju Eparhije raško-prizrenske, tvrdnja da se hram nalazi „na tuđem zemljištu“ ocenjuje kao neosnovana i opasna, jer služi moralnom opravdavanju poziva na rušenje.
Eparhija naglašava da izjava Tome Gašija nije izdvojen slučaj, već deo šireg obrasca javne retorike u kojoj se osporava legitimitet SPC u Prištini. Podseća se da su i ranije pojedine javne ličnosti zagovarale rušenje ili „prenamenu“ hrama, što je, navodi se, doprinelo stvaranju atmosfere u kojoj su napadi na verske objekte postali učestaliji i lakše opravdavani.
U saopštenju se poziva i na nalaze nedavnog izveštaja Udruženja novinara Kosova, izrađenog uz podršku Ujedinjenih nacija, koji ukazuje na široko rasprostranjenu upotrebu etnički i verski obojene retorike u medijskom prostoru. Navodi se da iako direktni pozivi na nasilje nisu česti, retorika zasnovana na isključivosti, negativnim stereotipima i demonizaciji zajednica ima razoran uticaj na društvenu koheziju i demokratski dijalog.
Eparhija upozorava da Gašijev javni poziv na rušenje osvećenog pravoslavnog hrama predstavlja „školski primer“ isključive retorike koja negira pravo jedne verske zajednice na postojanje u javnom prostoru. U saopštenju Eparhije raško-prizrenske naglašava se da se takve poruke ne mogu posmatrati kao bezazlena retorika, posebno u kontekstu u kojem je od 1999. godine oštećeno ili uništeno više od 150 različitih pravoslavnih svetinja na Kosovu i Metohiji.
Ukazujući na međunarodne standarde, Eparhija podseća da su institucije obavezne da štite verske objekte i da spreče svaki vid ohrabrivanja nasilja ili rušenja sakralnih građevina. Navodi se da postoji ozbiljan raskorak između normativnih obaveza i stvarne prakse na terenu.
Na kraju, Eparhija raško-prizrenska apeluje na kosovske institucije, profesionalna advokatska udruženja, organizacije civilnog društva i međunarodne predstavnike da se nedvosmisleno oglase povodom ove izjave i zaštite temeljno pravo na slobodu veroispovesti. Posebno se naglašava da Hram Hrista Spasa mora biti zaštićen od svakog pokušaja rušenja ili oduzimanja, a da pravo sveštenstva i vernika na slobodan verski život mora biti garantovano u praksi, a ne samo u zakonima.
